X
تبلیغات
نماشا
رایتل

زنده بگور کردن

دوجوان کمتر از بیست سال را در قریه شیخ آباد زنده زیر خاک کرد؛ تا آخرین سوزن قریه را چپاول کرد؛ اکنون صاحب هزاران دالر است و بدون  تشویش عیش و نوش کرده به شتر جنگی مصروف میباشد.

بتاریخ 24حوت1376 زمانیکه جنگ بین تنظیم جنبش ملی اسلامی جنرال دوستم واحزاب اهل تشیع هر یک حزب حرکت اسلامی شیخ آصف محسنی و حزب وحدت اسلامی عبدالعلی مزاری در ولایت بلخ صورت گرفت قریه شیخ آباد ولسوالی دهدادی که در 15 کیلو متری غرب شهرمزارشریف واقع است بعد از شکست نیرو های حرکت اسلامی توسط عساکرقوماندان شیر عرب  فرمانده نیرومند جنبش ملی اسلامی غارت گردید.

با گذشت اضافه از ده سال وقتی امروز فردی در قریه شیخ آباد برود با وضاحت خرابی های سال 1376 را میتواند مشاهده کند .مردم محل که بلاثرجنگهای تنظیمی سخت درمانده و بیچاره  شده اند به امید معاونت و دستگیری در اطراف مهمان نو وارد حلقه میزنند  و خانه های ویران  و گور های دستجمعی مردم دهکده را نشان میدهند و هر کدام بنوبه درباره چگونگی وقوع جنگ ها و مهاجرت ها و نبود بیش از 80 در صد باشنده های اصلی قریه که تا امروز برگشت نکرده اند  سخن می رانند .

 حسن علی باشنده قریه و یکی ازمحاسن سفیدان شیخ آباد که مصایب جنگ ها را با تمام وجود لمس نموده است میگوید:

"جنگ 24 حوت 1376 ناشی از اختلافات رهبران تنظیم ها که در کابل بخاطر تصاحب قدرت ایجاد شده بود بوقوع پیوست و بنابر دستور رهبران  بالایی احزاب ،نیرو های شیر عرب که درقعله جنگی فرقه 18 قرار گاه داشتند بالای قریه ما حمله کردند؛ طاهر19ساله و وحید16ساله دو جوان قریه را که  در خانه خود مصروف کار دهقانی بودند گرفتند وزنده در چقری حویلی دفن کردند؛دختر موسی بای را با راکت کشتند؛یعقوب علی برادر غلام نبی و ماما موسی دهقان 40 ساله  را با مرمی کلاشینکوف کشتند."

آقای علی به سخنان خود چنین ادامه داد :

"باانجام چنین عمل وحشت ایجاد شد همه مرد و زن قریه بطرف ولسوالی بلخ فرار کردیم، هیچ کس در قریه باقی نماند و قریه ما بصورت کامل غارت شد حتی دستک های منازل را تخریب کرده با خود بردند ودرختان را هم قطع نموده در چوب فروشی ها فروختند."

تنظیم های جهادی افغانستان که بعد از سقوط دولت داکترنجیب در سال 1371 زمام امور را غصب نموده بودند به آسانی با یکدیگر متحد میشدند و با همان آسانی اختلاف پیدا کرده با هم در گیر می گردیدند و ازینکه هر کدام ترکیب قومی جداگانه داشتند اقوام وابسته به قوم رقیب را غارت میکردند . نمونه های بارز آن ایجاد ایتلاف شمال که متشکل از حزب وحدت قوم هزاره،جنبش اسلامی قوم ازبک وجمعیت اسلامی قوم تاجیک در آغاز ریاست جمهوری برهان الدین ربانی بود .که بعد از مدت کوتاه ایتلاف مذکور در هم شکست و احزاب وحدت و جنبش  به حزب اسلامی گلبدین حکمتیار پشتون پیوستند. وشورای هماهنگی را بنا کردند .شورای هماهنگی هم دیر نپاید و بزودی از هم پاشید .

درین هم پیمانی ها و پیمان شکنی ها که هر  از  گاهی  صورت میگرفت بهانه های جهت غارت اموال مردم بیچاره برای تفنگداران به اصطلاح جهادی  پیدا میشد و جنایات هولناکی ثبت کتیبه های تاریخ کشور میگردید.

قوماندان شیر عرب که هم اکنون در شهر مزارشریف زنده گی میکند سخنان آقای حسن علی را دسیسه دشمنان خارجی مردم افعانستان خواند و اتهامات وارده را نه پذیرفته در یک تماس تیلفونی به گزارشگر گفت:"بعد از سقوط داود خان درین وطن جنگ شده است و در عقب جنگها اکثر دست های  خارجی ها بود، حالا نباید کسی از کسی شکایت کند  این حرف که من یا افراد تحت امر من کسی را زنده گور کرده باشیم یا هزاره ها را چور و چپاول کرده باشیم یک تهمت است . این گپ ها دروغ است ما با هزاره ها دوست بودیم."

قوماندان عرب دلیل درستی سخنان خود را موجودیت قضا و محکمه در آنزمان عنوان کرد که مرتکبین جنایات را  تعقیب عدلی مینمود.

آقای عرب در حالیکه به تکرار کلمات(( تهمت)) و ((دروغ ))را بعد از هر جمله بکار میبرد اضافه نمود:"اصلا جنگ سال 1376 از حیرتان شروع شد علت آنهم یگان جگرخونی که در بین کلانها پیدا میشد بود  ما خورد ها قربانی این جنگها  میشدیم."

او که از اتهام زنده بگور کردن و چور و چپاول اموال مردم اظهار ناراحتی میکرد از مرگ برادراش در جنگهای تنطیمی یاد آور شد واز کور شدن یک چشم خود حکایه نموده از گزارشگر پرسید که این درد را از چه کسی بداند؟ وبخاطر از دست دادن برادر خود کدامین قوماندان را به محکمه بکشاند ویا به کدام رقیب سالهای جنگ تهمت  قتل برادراش را بسته کند؟

اکثر قوماندان ها که در صفوف جنگهای تنظیمی سالهای 1371- 1377مصروف نبرد با گروه های متخاصم شان بودند اتهامات جرایم جنگی و نقض حقوق بشر را نمی پذیرند ومسوولیت جنگهای بین التنظیمی را بدوش رهبران و دستور دهنده گان بالایی می اندازند و خود را پیچ مهره بیگناه می پندارند.

محمد موسی دریورکه در باره وقوع جنگ شیخ آباد و دوستی هزاره ها و ازبک ها  با قوماندان شیر عرب هم نظر است و مسوول جنایات انجام شده رهبران را میداند نه قوماندانهارا، وبه قول خود او از جنگ ازبک ها و هزاره ها متضرر شده است میگوید:

"ازبک ها با ما دوست بود یکبار دشمن شد وشیر عرب با عساکرخود که مربوط جنبش بود حمله کرد دوجوان کمتر از بیست سال را زنده  در قریه شیخ آباد  دفن کرد؛ تا آخرین سوزن قریه را چپاول کرد؛ اکنون صاحب هزاران دالر است و بدون  تشویش عیش و نوش کرده به شتر جنگی مصروف میباشد. وای به حال ماکه خانه مرا خراب کردند و من در دنیا و آخرت گریبانگیر رهبران  هستم ."

آقای موسی درباره اعتقاد مذهبی رهبران تعجب کرده افزود :

"نمی دانم که این رهبران در کدام دین و مذهب هستند نی دوستی شان معلوم است نی دشمنی شان نی مسلمانی شان معلوم است نی کافری شان با یک کفر جهاد کردند چهل کفررا به کشور آوردند!!"

رهبران احزاب و تنظیم های جهادی که همه واژه  "اسلامی" را در پسوند نام سازمان های سیاسی - نظامی شان یدک می کشند به همکاری قوای امریکا و ناتوامروزدرافغانستان حکومت میکنند وجرایم جنگی گذشته شان از طرف هیچ نهادی مورد تعقیب عدلی قرار نگرفته است. و رهبران مشهور آنها عبارت اند از عبدالرب رسول سیاف،برهان الدین ربانی فعلا نماینده گان در پارلمان ،صبغت الله مجددی ریس مجلس مشرانوجرگه،خلیلی معاون دوم ریس جمهور،آیت الله محسنی  و سید احمد گیلانی که در ظاهر کرسی ندارند اعضای احزاب این دو نفر آخرالذکر در کرسی های بلند دولتی تکیه زده اند که ازجمله اعضای حزب محاذ ملی اسلامی پیر گیلانی آقای وردک وزیر دفاع کشور وداماد و دختر گیلانی یکی وزیر مالیه و دیگری سکرتر جنرال  سره میاشت  میباشند .

عبدالرشید دوستم که قوماندان ملیشه و قهرمان ملی دولت داکتر نجیب اله بود از طرف اولین ریس جمهور جهادی آقای مجددی "مجاهد کبیر" لقب گرفت و در معادله جنگهای تنظیمی جایگاه ویژه واساسی پیدا نمود و امروز درستیز وال تمام قوای افغانستان در دولت کرزی است.

ازجمع اینهمه رهبر که اسمای اکثریت قریب به مطلق آنها در لیست های منتشره دیده بان بین المللی حقوق بشر و سازمان عفو بین الملل به عنوان مجرمین داخلی جنگهای تنظیمی افعانستان و ناقضین حقوق بشر درج شده است، یکی هم  رهبرحزب اسلامی گلبدین حکمتیار میباشد که در دولت کرزی شخص خودش سهم ندارد و به عنوان مخالف مسلح دولت قرار گرفته است. واین در حالیست که بسیاری از اعضای بلند رتبه حزب او در کرسی های وزارت و ولایت دولت کرزی حکم می رانند. که به گونه نمونه میتوانیم از کریم خرم سابق عضو حزب اسلامی و فعلا وزیر فرهنگ کشور  و ... نام ببریم.

عامل اصلی منازعاتی مانند کشتار و غارت  شیخ آباد اختلافات رهبران تنظیمها بر سر کرسی های دولتی عنوان شده است که اختلافات پیش آمده ابتدا در مرکز کشور کابل آغاز میشد و بعد ازآن  به ولایات کشانده شده و بهانه ی بدست قوماندانها ی وابسته به این تنظیمها میداد و سر انجام مردم بیچاره دهکده های مختلف در افغانستان بنابر تعلقات قومی غارت میشدند.

محمد رحیم باشنده ولایت فاریاب که در گذشته منحیث افسر در لشکر جنرال دوستم خدمت میکرد گفت:"غلط است که هرکس میگوید که جنبش در جنگها چور و چپاول کرده است، کسی که در جنگ های تنظیمی بوده و قتل و غارت نکرده است کدام است ؟"

آقای رحیم معتقد بود که جنرال دوستم مورد اعتماد امریکایی ها و ریس جمهور کرزی نیست و بنابر آن هر نهاد حقوق بشری و ژورنالیستان تلاش میکنند تا بیشترین مسوولیت جنایات جنگ های گذشته را بدوش آقای دوستم و طرفداران او بیندازند.

گزارش های که جنایات جنگهای تنظیمی را مورد بحث و بررسی قرارداده کمتر در رسانه های افغانستان بازتاب یافته است . علت عدم انعکاس مسایل مربوط به نقض حقوق بشرو جنایات جنگی در رسانه ها ی داخل کشور را اکثر کارشناسان، موجودیت عاملین جنایات در بدنه اساسی دولت کرزی میدانند .

شاهد عینی حادثه شیخ آباد کارمند صحت عامه آقای حامد میگوید که :" در روز جنگ دوستمی ها و شیعه ها من میخواستم از سرک پیش روی قریه شیخ آباد عبور کنم در قریه جنگ بود صدای فیر شنیده میشد ولی بسیار شدید نبود عساکر شیر عرب امنیت جاده قیرریزی شده را گرفته بودند وجاده هم باز بود ."

آقای حامد به ادامه صحبت هایش در حالیکه به تکرار در باره نشر مصاحبه و رسانه ی که این گزارش را نشر میکنداز گزارشگر می پرسید  افزود که :بعد از عبور از منطقه قریه شیخ آباد  تمام راکبین موتر و شخص او در باره جنگ جنبش و حرکت اظهار تعجب میکردند.

او پذیرفت که وسایل کار آمد منازل مردم از قبیل فرش و صندلی را در موتر های عسکری دیده است.  

پروتوکل 2الحاقی 1977کنوانسیونهای ژینو که بصورت مشخص منازعات داخلی را مورد بحث قرار میدهد  تخطی های آشکارعلیه کرامت انسانی مانند قتل ،شکنجه،غارت و کارهای نادرست دیگری که تعریف مشخص ازآن ها درج اسناد این مصوبات میباشد جرایم ضد بشری را در منازعات داخلی  منع قرار داده است .  گفتنی است که افغانستان هم یکی از امضا کننده گان کنوانسیونهای ژینو میباشد.                                                                                                                                 روشنگر